یادداشت حمیدرضا جعفریان، رئیس سازمان سینمایی سوره همزمان با ساخت سریال «اهل ایران» به شرح زیر است:
آیا میتوان اف35 را شناسایی و شکار کرد؟ آیا ممکن است ملتی بتواند ده روز بدون داشتن رهبر و با فقدان فرماندهان نظامی در مقابل بزرگترین ارتش دنیا مقاومت کند و همزمان به یازده کشور متجاوز خسارت وارد کند؟ مردمی تحت فشار اقتصادی و با داغ فراق عزیزترین آدم زندگیشان، حاضرند یک ماه هرشب چند ساعت برای حفظ امنیت کشور به خیابان بیایند و شعار بدهند تا هرزمان که لازم باشد ادامه میدهیم؟ ممکن است در تجمعی مردمی بمباران هوایی صورت بگیرد و مردم به شعار دادنشان ادامه دهند و یک متر هم جابجا نشوند؟
پاسخ همه این سوالات برای ما یک ماه است که بدیهی شده. معادلات و قوانین زندگی ایرانیها وارد مرحله جدیدی شده است و داریم کمکم نظمی نوین بر کل جهان حاکم میکنیم. چارچوبهای رفتاری از مهمترین و کلانترین چیزها مثل قاعده عبور و مرور از تنگه هرمز تا سادهترین و جزئیترین موارد سبک زندگی مثل نحوه لبخند زدن به هموطنان با هر ظاهر و قیافه در خیابان، تغییر کرده است. دیگر آن نظامات قبلی کار نمیکنند. مردم ایران مبعوث شدهاند و دارند هر لحظه یک عمل باورنکردنی از خود بروز میدهند. قرار است دنیا چیزهایی ببیند که تا پیش از این هیچکس باورش نمیشد.
ما فعالین فرهنگی و اهالی سینما هم از این جریان باورنکردنیها مستثنی نیستیم. دیگر قواعد قبلی که شاید برخی مواقع در تعارف و به شکلی تصنعی دست و پایمان را میبست از بین رفتهاند. قرار است سینمای ایران هم مثل مردم ایران مبعوث شود. آیا میشود ظرف دو هفته، چهارده قسمت سریال ساخت؟ ممکن است زیر حملات وحشیانه هوایی دشمن، همزمان در هفت نقطه تهران، هفت گروه مشغول تولید باشند؟ در حالی که تولیدات جاری سینما و تلویزیون متوقف شدهاند، آیا ممکن است دهها نفر عوامل فنی و اجرایی بیادعای تولید، در حالی که ایست و بازرسی کنار محل تصویربرداری مورد اصابت قرار میگیرد، به ضبط ادامه دهند؟ در شرایطی که پشت سر برخی سینماگران این حرف هست که پیدایشان نیست، ممکن است چند ده بازیگر حرفهای جدید و خوشآتیه ظهور کنند؟ اینها دیگر برای ما سوالهای نشدنی یا رفتارهای باورنکردنی در سینما نیستند.
خاطرات مجاهدت مردم سینما در چند روز آخر سال ۱۴۰۴ و چند روز اول ۱۴۰۵ را باید مفصلا خودشان و بیشتر از همه محمدحسین مهدویان عزیز روایت کنند. ما افتخار میکنیم که کنار این اهالی شریف سینما برای تولید سریال «اهل ایران» بودیم و دیگر باورمان شد که میتوان قواعد و نظامات جدید در تولید پیاده کرد. گروههای دیگری از هنرمندان و سینماگران پروژههای دیگر هم در بحبوحه جنگ، شروع به کار کردند و اخبارش دارد به گوش همه میرسد که سینما پای کار ایران است.
در جهانی که انسانها در جنگ به پناهگاه فرار میکنند، ما قرار نیست به سمت میدان روی پاها قدم برداریم. ما قرار است کاری کنیم که کسی باورش نمیکند؛ داریم سوی معرکه پرواز میکنیم.